urlop

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] urlop (język polski)

wymowa: IPA: [ˈurlɔp]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi; zob. zobacz też urlop w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza urlop|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) W przyszłym tygodniu biorę urlop i jadę na Wyspy Kanaryjskie.

składnia:
kolokacje: (1.1) brać/iść na ~, wracać z ~u; ~ płatny/bezpłatny, ~ wypoczynkowy/macierzyński/wychowawczy/okolicznościowy/dziekański/zdrowotny
synonimy: (1.1) wolne, reg. śl. regionalizm śląski orlab
antonimy: (1.1) praca
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik urlopowicz, urlopowiczka; czas. czasownik urlopować; przym. przymiotnik urlopowy
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. niemiecki Urlaub^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) leave, leave of absence, vacation
• dolnołużycki: (1.1) dowol m rodzaj męski
• francuski: (1.1) congé m rodzaj męski, vacances f rodzaj żeński lm liczba mnoga
• interlingua: (1.1) congedo, commeato
• islandzki: (1.1) leyfi n rodzaj nijaki, orlof n rodzaj nijaki, frí n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Urlaub m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) ferie m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) отпуск m rodzaj męski
• włoski: (1.1) ferie f rodzaj żeński, vacanza f rodzaj żeński, congedo m rodzaj męski

źródła:

1. ↑ hasło urlop w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.