żeński

żeński (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈʒɛ̃j̃sʲci], AS: [žẽĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • rozs. artyk. rozsunięcie artykulacyjne  wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do/przeznaczony dla kobiet

(1.2) odnoszący się do organizmów tej płci

(1.3) gram. gramatyka rodzaj żeński

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	żeński		żeńska	żeńskie	żeńscy	żeńskie
dopełniacz	żeńskiego		żeńskiej	żeńskiego	żeńskich
celownik	żeńskiemu		żeńskiej	żeńskiemu	żeńskim
biernik	żeńskiego	żeński	żeńską	żeńskie	żeńskich	żeńskie
narzędnik	żeńskim		żeńską	żeńskim	żeńskimi
miejscownik	żeńskim		żeńskiej	żeńskim	żeńskich
wołacz	żeński		żeńska	żeńskie	żeńscy	żeńskie

przykłady:

(1.1) Dzisiaj chór żeński śpiewa w kościele.

składnia:

kolokacje:

rym ~, gram. gramatyka rodzaj ~

synonimy:

(1.1) damski, iron. ironicznie babski

(1.1-2) kobiecy

antonimy:

(1.1-3) męski

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) feminine
• arabski: (1.1) مؤنث (3-1.1) أنثوي
• duński: (1.1) feminin, kvindelig
• francuski: (1.1-3) féminin
• hiszpański: (1.1-3) femenino
• jidysz: (1.1-3) ווײַבלעך (wajblech), (1.3) פֿעמינין (feminin)
• kaszubski: (1.1-2) białczi
• litewski: (1.1) moteriškas
• niemiecki: (1.1-2) w złożeniach Frauen-, Damen-; (1.3) weiblich
• nowogrecki: (1.1) γυναικείος; (1.1-3) θηλυκός
• ormiański: իգական
• rosyjski: (1.1) женский
• slovio: (1.1) zxenju (женйу)
• szwedzki: (1.1) feminin, kvinnlig
• włoski: (1.1-3) femminile, femmineo

źródła: