płeć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] płeć (język polski)
wymowa: IPA: /'pwɛt͡ɕ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych; zob. też płeć w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp pł|eć, ~ci, ~ci, ~eć, ~cią, ~ci, ~ci; lm ~cie, ~ci, ~ciom, ~cie, ~ciami, ~ciach, ~cie przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) być płci męskiej/żeńskiej
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. płciowy, bezpłciowy
związki frazeologiczne: (1.1) płeć piękna, płeć brzydka
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1) seks
- angielski: (1.1) sex, gender
- chorwacki: (1.1) spol m
- duński: (1.1) køn n
- esperanto: (1.1) sekso
- francuski: (1.1) sexe m
- grecki: (1.1) φύλο n
- hiszpański: (1.1) sexo m
- holenderski: (1.1) geslacht n , sekse f
- islandzki: (1.1) kyn n, kynferði n
- łaciński: (1.1) sexus m
- niemiecki: (1.1) Geschlecht n
- rosyjski: (1.1) пол (pol) m
- szwedzki: (1.1) kön n
