sezon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] sezon (język polski)
wymowa: IPA: [ˈsɛzɔ̃n], AS: [sezõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pora roku
- (1.2) okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp.
- (1.3) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
odmiana: (1.1) lp sezon, ~u, ~owi, ~em, ~ie; lm sezon|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach przykłady:
- (1.1) Już niedługo nastanie sezon jesienny.
- (1.2) W listopadzie rozpocznie się sezon narciarski.
- (1.3) Sezon żniwny w pełni!
składnia:
kolokacje: rozpoczynać ~; ~ narciarski, piłkarski, grzewczy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1-3) sezonowy
związki frazeologiczne: (1.2) szczyt sezonu, sezon myśliwski
etymologia: franc. saison
uwagi: tłumaczenia:
- esperanto: (1.1-3) sezono
- francuski: (1.1-3) saison
- jidysz: (1.1-3) סעזאָן m (sezon)
- rosyjski: (1.1-3) сезон m
- slovio: (1.1-3) sezon
[edytuj] sezon (esperanto)
znaczenia:
morfem
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: rzecz. sezono
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] sezon (slovio)
transliteracja: сезон
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pora roku
odmiana: (1.1) lm sezonis przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
