pieniądz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pieniądz (język polski)


wymowa: IPA: [ˈpʲeɲɔnʦ] wymowa ?/i lm  IPA: [pʲeˈɲɔnʣɛ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów; zob.  też pieniądz w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  pieniądz, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm  ~e, pieniędzy, ~om, ~e, pieniędzmi, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Ten samochód kosztuje dużo pieniędzy (=jest drogi).

składnia:
kolokacje: (1.1) mosiężny/miedziany/srebrny/złoty pieniądz; pieniądz papierowy (banknot)/wartościowy; emitować pieniądze; mieć pieniądze na coś; wydawać/zbierać/oszczędzać pieniądze na coś; płacić pieniędzmi; inwestować w coś pieniądze; zarabiać pieniądze; dużo pieniędzy
synonimy: (1.1) banknot, dudki, moneta, miedziak, gotówka, waluta, forsa, szmal, bon, zadatek, mamona, kasa, bilon, drobniaki, grosz, groszaki, asygnata, kapitał, sałata, hajs, kapusta, sos, kwit, flota, kabona, siano
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  pieniężny; czas.  spieniężyć
związki frazeologiczne: (1.1) dobry pieniądz/zły pieniądz, obieg pieniądza, obracać pieniędzmi, spać na pieniądzach, wyrzucać pieniądze w błoto, pranie brudnych pieniędzy, pieniądze nie śmierdzą
etymologia: prasł.  *pěnędzь << pragerm.  *panningaz
uwagi: (1.1) występuje głównie w liczbie mnogiej: pieniądze tłumaczenia:

W innych językach