obecność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
obecność (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bycie, przebywanie gdzieś, stawienie się gdzieś
- (1.2) uczestnictwo w wydarzeniu, spotkaniu
- odmiana:
- (1.1-2) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik obecność dopełniacz obecności celownik obecności biernik obecność narzędnik obecnością miejscownik obecności wołacz obecność
- przykłady:
- (1.1) Obecność wszystkich członków organizacji jest obowiązkowa.
- (1.1) U dyrektora wykryto obecność alkoholu we krwi.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) nieobecność, absencja
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) presence; (1.2) attendance
- arabski: (1.1) حضور (1.2) وجود
- francuski: (1.1) présence f
- hiszpański: (1.1) presencia f
- jidysz: (1.1) אָנוועזנהייט (onweznhejt)
- kaszubski: (1.1) bëtnosc
- portugalski: (1.1) assistência f
- rosyjski: (1.1) присутствие
- szwedzki: (1.1) närvaro w
- włoski: (1.1) presenza f
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
