demon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści

[edytuj] demon (język polski)


wymowa: IPA: [ˈdɛ̃mɔ̃n], AS: [dẽmõn], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi; zob.  też demon w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  demon. ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Wszyscy uznali, że został opętany przez demony.

składnia:
kolokacje: ~ zagłady, opętany przez ~a
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  demonologia, demonizm; czas.  demonizować; przym.  demoniczny; przysł.  demonicznie
związki frazeologiczne:
etymologia: grec.  δαίμων
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] demon (język angielski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) demon

odmiana: lm  demons przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] demon (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) demon

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] demon (język norweski (bokmål))


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) demon

odmiana: (1.1) en demon, demonen, demoner, demonene przykłady:

(1.1) Det viste seg at jenta var besatt av demoner. → Okazało się, że dziewczynka jest opętana przez demony.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  demonisere; przym.  demonisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] demon (język szwedzki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) demon

odmiana: en demon, demonen, demoner, demonerna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/demon”