demon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
demon (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi; zob. też demon w Wikipedii
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. demonolatria f, demonizowanie n, demonologia, demonizm
- czas. demonizować
- przym. demoniczny
- przysł. demonicznie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) demon
- arabski: (1.1) غول
- czeski: (1.1) démon
- esperanto: (1.1) demono
- niemiecki: (1.1) Dämon m
- norweski (bokmål): (1.1) demon
- rosyjski: (1.1) демон
- sanskryt: (1.1) आशिर
- szwedzki: (1.1) demon w
- tybetański: (1.1) བདུད
- źródła:
demon (język angielski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) demon
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
demon (esperanto (morfem)) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) demon
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pochodne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
demon (język norweski (bokmål)) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) demon
- odmiana:
- (1.1) en demon, demonen, demoner, demonene
- przykłady:
- (1.1) Det viste seg at jenta var besatt av demoner. → Okazało się, że dziewczynka jest opętana przez demony.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. demonisere
- przym. demonisk
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
demon (język szwedzki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) demon
- odmiana:
- (1.1) en demon, demonen, demoner, demonerna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
