mind

mind (język angielski)

wymowa:

enPR: mīnd, IPA: /maɪnd/, SAMPA: /maInd/

wymowa amerykańska

homofon: mined

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pamięć

(1.2) mentalność

(1.3) umysł, intelekt, rozum

(1.4) duch, dusza

(1.5) zdanie, opinia

(1.6) zamierzenie, dążenie, ochota

(1.7) decyzja, myśl

czasownik

(2.1) pamiętać

(2.2) baczyć, uważać

(2.3) dbać, pilnować

odmiana:

(1.1-7) lm liczba mnoga minds

przykłady:

(1.1) I dismissed her from my mind. → Wyrzuciłam ją z pamięci. (Zapomniałam o niej.)

(1.2) My partner and I have like minds. → Mój partner i ja mamy podobną mentalność.

(1.3) Of all the things I've lost I miss my mind the most. → Z wszystkich rzeczy, które utraciłem, najbardziej brakuje mi mego rozumu.

(1.4) That means going through the process of reconnecting to yourself, to your body’s natural rhythms and your mind’s natural pace. → To oznacza przechodzenie przez proces ponownego łączenia się z tobą samym, naturalnym rytmem twojego ciała i ducha.

(2.2) I don't mind whether your mother or father attends - you can bring either parent → Nie ma dla mnie znaczenia, czy przyjdzie twoja matka, czy ojciec – możesz przyprowadzić któregokolwiek rodzica.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik minder

przym. przymiotnik mindful, mindless

związki frazeologiczne:

absence of mind

etymologia:

uwagi:

źródła: