tańczyć

tańczyć (język polski)

para tańczy (1.1) walca

wymowa:

IPA: [ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑], AS: [tãĩ ̯ṇčyć], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • rozs. artyk. rozsunięcie artykulacyjne  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

odmiana:

przykłady:

(1.1) Chadzam na dansingi, bo lubię tańczyć.

składnia:

kolokacje:

(1.1) tańczyć na stole • tańczyć na parkiecie • tańczyć w balecie

synonimy:

(1.1) tańcować

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org taniec m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, tancerka f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, tancerz m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, tańczenie n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

czas. czasownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org tańcować, obtańcować, przetańczyć, wytańczyć, zatańczyć

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org taneczny

związki frazeologiczne:

tańczyć, tak jak ktoś zagra • tańczyć na wulkanie • tańczyć koło czegoś • tańczyć po łacinie

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dance
• arabski: (1.1) رقص
• chorwacki: (1.1) plesati
• dolnołużycki: (1.1) rejowaś
• duński: (1.1) danse
• francuski: (1.1) danser
• górnołużycki: (1.1) rejować
• hiszpański: (1.1) bailar
• ido: (1.1) dansar
• interlingua: (1.1) dansar
• islandzki: (1.1) dansa
• japoński: (1.1) 踊る (おどる)
• neapolitański: (1.1) abballà
• niemiecki: (1.1) tanzen
• nowogrecki: (1.1) χορεύω
• ormiański: (1.1) պարել
• portugalski: (1.1) dançar
• rosyjski: (1.1) танцевать, плясать
• rumuński: (1.1) dansa
• slovio: (1.1) tancit (танцит)
• szwedzki: (1.1) dansa
• tetum: (1.1) dansa
• turecki: (1.1) dans etmek
• tybetański: (1.1) འཆམ
• wilamowski: (1.1) tanca
• włoski: (1.1) ballare

źródła: