brzydki
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
brzydki (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) nieładny, pozbawiony piękna
- (1.2) o uczynku lub postępowaniu: moralnie naganny
- (1.3) o pogodzie: deszczowa, ponura
- (1.4) o wypowiedzi lub zachowaniu: nieprzyzwoite, niezgodne z przyjętymi normami
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik brzydki brzydka brzydkie brzydcy brzydkie dopełniacz brzydkiego brzydkiej brzydkiego brzydkich celownik brzydkiemu brzydkiej brzydkiemu brzydkim biernik brzydkiego brzydki brzydką brzydkie brzydkich brzydkie narzędnik brzydkim brzydką brzydkim brzydkimi miejscownik brzydkim brzydkiej brzydkim brzydkich wołacz brzydki brzydka brzydkie brzydcy brzydkie stopień wyższy brzydszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik brzydszy brzydsza brzydsze brzydsi brzydsze dopełniacz brzydszego brzydszej brzydszego brzydszych celownik brzydszemu brzydszej brzydszemu brzydszym biernik brzydszego brzydszy brzydszą brzydsze brzydszych brzydsze narzędnik brzydszym brzydszą brzydszym brzydszymi miejscownik brzydszym brzydszej brzydszym brzydszych wołacz brzydszy brzydsza brzydsze brzydsi brzydsze stopień najwyższy najbrzydszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik najbrzydszy najbrzydsza najbrzydsze najbrzydsi najbrzydsze dopełniacz najbrzydszego najbrzydszej najbrzydszego najbrzydszych celownik najbrzydszemu najbrzydszej najbrzydszemu najbrzydszym biernik najbrzydszego najbrzydszy najbrzydszą najbrzydsze najbrzydszych najbrzydsze narzędnik najbrzydszym najbrzydszą najbrzydszym najbrzydszymi miejscownik najbrzydszym najbrzydszej najbrzydszym najbrzydszych wołacz najbrzydszy najbrzydsza najbrzydsze najbrzydsi najbrzydsze
- przykłady:
- (1.1) Ten obraz jest po prostu brzydki.
- (1.3) Dziś pogoda była bardzo brzydka; cały dzień padało.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1-3) nieładny
- (1.2) niegodziwy
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. brzydal m, brzydula f, brzydota f, brzydactwo n
- czas. brzydnąć, brzydzić (się)
- przysł. brzydko
- związki frazeologiczne:
- płeć brzydka • brzydkie kaczątko
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ugly; (1.2) base, mean; (1.3) bad; (1.4) rude
- arabski: (1.1) شنيع, بشع, دميم, سمج, قبيح, marok. arab. خايب
- baskijski: (1.1) itsusi; (1.3) txar, itsusi, kaskar
- chorwacki: (1.1) ružan
- czeski: (1.1) ošklivý
- duński: (1.1) grim
- esperanto: (1.1) malbela
- estoński: (1.1) inetu
- francuski: (1.1) laid; (1.1-2) villain; (1.3) mauvais
- hiszpański: (1.1) feo m, fea f
- interlingua: (1.1) fede
- islandzki: (1.1) ljótur, herfilegur
- jidysz: (1.1) ברידקע (bridke)
- łaciński: (1.1) foedus; (1.1-2) turpis
- niemiecki: (1.1) hässlich
- ormiański: (1.1) տգեղ
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1-4) feio m, feia f
- rosyjski: (1.1) некрасивый, уродливый, скверный; (1.3) плохой, скверный
- słowacki: (1.1) bridký
- szwedzki: (1.1) ful
- tetum: (1.1) oin-aat, lafurak
- węgierski: (1.1) csúnya, ronda
- włoski: (1.1) brutto; (1.2) cattivo
- źródła:
