żbik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] żbik (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. euroazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych; zob. też żbik w Wikipedii
odmiana: lp żbik, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Szerokie usta mięsiste otworzył, białe zęby świeciły jak u żbika. (J. I. Kraszewski: Stara baśń)
- (1.1) Parobczak nie widząc i nie słysząc, aby się coś ruszało, ośmielił się wreszcie rękę do dziupli wpuścić i z okrzykiem radości dobył z niej żbika, którego oko głęboko było strzałą przeszyte. (J. I. Kraszewski: Stara baśń)
- (1.1) Raz tylko puścił się ku nim jeden, widocznie śmielszej natury, z kosą w ręku; ale pan Michał skoczył jak żbik ku niemu on ukąsił go na śmierć. (H. Sienkiewicz: Ogniem i mieczem)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:
