radość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: radosć

[edytuj] radość (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczucie zadowolenia i satysfakcji przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza radoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; lm liczba mnoga ~ci, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik radosny; czas. czasownik radować (się)
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) joy
• białoruski: (1.1) радасць f rodzaj żeński, задаваленне n rodzaj nijaki
• dolnołużycki: (1.1) radosć f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) joie f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) hauʻoli
• hiszpański: (1.1) alegría f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פֿרייד f rodzaj żeński (frejd); פֿאַרגעניגן n rodzaj nijaki (fargenign); שׂימחה f rodzaj żeński (simche)
• niemiecki: (1.1) Freude f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) радость f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) öröm