radość

radość (język polski)

radość (1.1)

radość (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈradɔɕʨ̑], AS: [radość]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczucie zadowolenia i satysfakcji przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	radość	radości
dopełniacz	radości	radości
celownik	radości	radościom
biernik	radość	radości
narzędnik	radością	radościami
miejscownik	radości	radościach
wołacz	radości	radości

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) wesołość, szczęście

antonimy:

(1.1) smutek

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik radosny

przysł. przysłówek radośnie

czas. czasownik radować (się)

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) joy
• arabski: (1.1) سعادة f rodzaj żeński, فرح ,بشر ,مرح ,سرور
• białoruski: (1.1) радасць f rodzaj żeński, задаваленне n rodzaj nijaki
• dolnołużycki: (1.1) radosć f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) joie f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) hauʻoli
• hiszpański: (1.1) alegría f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פֿרייד f rodzaj żeński (frejd); פֿאַרגעניגן n rodzaj nijaki (fargenign); שׂימחה f rodzaj żeński (simche)
• kazachski: (1.1) қуаныш
• niemiecki: (1.1) Freude f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) χαρά
• ormiański: (1.1) երջանկություն
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) радость f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) öröm
• włoski: (1.1) gioia f rodzaj żeński, allegria f rodzaj żeński

źródła: