banda

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

banda (język polski)[edytuj]

banda (1.2) przyjaciół
banda (1.3) demonstrantów
wymowa:
IPA[ˈbãnda], AS[bãnda], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) grupa osób o charakterze przestępczym
(1.2) przen. , żart.  kilkoro ludzi, których łączy np. podobieństwo, zainteresowania, przeżycia, żyjących podobnie
(1.3) przen.  duża i uciążliwa grupa ludzi
(1.4) sport.  ochronne ogrodzenie okalające miejsce odbywania konkurencji sportowych
odmiana:
przykłady:
(1.1) Gdy pewnego razu szedłem na zbiórkę harcerską, zaatakowała mnie banda.
(1.2) Doskonale nadaje się do dzikich pląsów o zachodzie słońca, wespół w zespół z bandą przyjaciół na dobre i na złe.
(1.3) Banda idiotów gra w piłkę przed moimi drzwiami!
(1.4) W ubiegłym tygodniu w lidze szwedzkiej Rosjanin doprowadził do karambolu, który gdyby nie dmuchana banda skończyłby się tragicznie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gang, szajka
(1.2) grupa, paczka, towarzystwo
(1.3) hałastra, horda, wataha, zgraja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1-3)
rzecz.  bandyta m , bandytyzm m 
przym.  bandycki
(1.4)
rzecz.  bandaż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem.  Bande z franc.  bande z wł.  banda („oddział wojska z własnym sztandarem”)[1][2]
(1.2-3) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 30, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  2. hasło banda w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.

banda (język francuski)[edytuj]

wymowa:
(1.1) IPA: /bɑ̃.da/
znaczenia:

czasownik, forma pochodna

(1.1) 3. os.  lp  przesz.  literacki (passé simple) czasownika bander
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

banda (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA['ban̦.da]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wstęga, szarfa, taśma
(1.2) obręcz
(1.3) brzeg, skraj
(1.4) banda bilardu
(1.5) mar.  burta, bok
(1.6) (radio) pasmo
(1.7) banda, szajka
(1.8) tłum
(1.9) stado
(1.10) orkiestra, zespół muzyczny
odmiana:
(1) lm  bandas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.3) saque de banda
(1.6) banda de frecuenciaspasmo częstotliwościbanda ciudadanapasmo obywatelskie
synonimy:
(1.1) cinta, tira, bandolera
(1.3) borde, costado, lado
(1.4) baranda
(1.10) orquesta, charanga
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bandido m , banderola f , bandada f 
związki frazeologiczne:
(1.1) banda sonoraścieżka dźwiękowa
etymologia:
st.franc.  bande
uwagi:
źródła:

banda (język litewski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stado
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

banda (język maltański)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) strona, bok
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) wł.  banda
uwagi:
źródła:

banda (język słowacki)[edytuj]

banda (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) banda, gang[1]
(1.2) pot. , przen.  banda, paczka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Nina Trnka, Slovak-English English-Slovak Dictionary, s. 4, New York, Hippocrene Books, 1992, ISBN 0-87052-115-2.

banda (język suahili)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chata
odmiana:
(1.1) jak rzeczowniki będące zazwyczaj tylko w klasie 6
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

banda (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) banda
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

banda (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /'ban.da/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bok, strona
(1.2) mar.  burta
(1.3) skrzydło (drzwi, okien)
(1.4) pasek
(1.5) taśma, wstęga, lamówka
(1.6) kośc.  chorągiew
(1.7) fiz.  pasmo
(1.8) wojsk.  oddział, grupa
(1.9) banda, zgraja
(1.10) żart.  kompania, grono
(1.11) orkiestra, zespół muzyczny
(1.12) techn.  taśma stalowa
odmiana:
(1.1-12) lp  banda; lm  bande
przykłady:
(1.1) Da quale banda vieni?Skąd przybywasz?
składnia:
kolokacje:
(1.1) da banda a bandaod ściany do ścianymettere da bandaodłożyć na bok
(1.2) andare alla bandaprzechylać się na burtę
(1.3) porta a due bandedrzwi dwuskrzydłowe
(1.4) camicetta a bande rosse e bianchebluzka w czerwone i białe paski
(1.7) rad.  banda di frequenzapasmo częstotliwości
(1.8) banda di partigianioddział partyzancki
(1.9) banda di rapinatoribanda porywaczy
(1.10) allegra bandawesoła kompania / banda
(1.11) banda militareorkiestra wojskowa
synonimy:
(1.1) parte
(1.2) fiancata, fianco, lato
(1.3) battente
(1.4) riga, striscia
(1.5) lista, striscia
(1.10) combriccola, compagnia, ghenga
(1.11) band, complesso, orchestra
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.8-11) rzecz.  banderaio m , banderuola f , bandiera f , bandista m  f ; przym.  bandistico
(1.12) rzecz.  bandella f , bandone m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-3) prow.  banda[1]
(1.4-7) franc.  bande[1]
(1.8-11) śr.łac.  bandum[1]
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 treccani.it.