paczka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

paczka (język polski)[edytuj]

paczka (1.1)
paczka (1.2)
paczka (1.3)
kolorowa paczka (1.4)
paczki (1.5)
wymowa:
IPA[ˈpaʧ̑ka], AS[pačka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poczt. przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem; zob. też paczka pocztowa w Wikipedii
(1.2) pot. grupa przyjaciół
(1.3) hand. małe opakowanie
(1.4) spódniczka baletowa; zob. też tutu w Wikipedii
(1.5) prezent na choinkę
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Nadałam paczkę na poczcie.
(1.2) Jak tylko zdam maturę, zbieram moją paczkę i jedziemy na Mazury.
(1.3) Wczoraj kupiłem paczkę gum.
(1.5) Mikołaj przyniósł paczki. W mojej paczce, oprócz rodzynek w czekoladzie, znalazłem orzechy, czekoladę i gitarę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wysyłać / nadawać / odbierać paczkę
(1.3) paczka cukierków / kawy / papierosów
synonimy:
(1.2) znajomi, kumple, reg. pozn. eka
(1.3) opakowanie
(1.4) tutu
antonimy:
(1.3) zgrzewka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. paczkownia f, paczkarnia f, paczkarka f, paczkowanie n
zdrobn. paczuszka f
zgrub. paka f
czas. paczkować ndk., pakować ndk.
przym. paczkowy, paczkowany, opakowaniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: