szwedzki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szwedzki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃfɛʦ̑ʲci], AS[šfecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Szwecji lub Szwedów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) język urzędowy Szwecji; zob. też język szwedzki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Szwedzcy nauczyciele przebywają w naszym kraju na zaproszenie jednego z liceów poznańskich.
(2.1) W Szwecji mówi się po szwedzku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) narodowość szwedzka • obywatelstwo szwedzkie
(2.1) mówić / pisać / … po szwedzku
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Szwecja f, Szwed m, Szwedka f, szwedka f, szwedzkość f
związki frazeologiczne:
szwedzki stół
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: