karambol

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

karambol (język polski)[edytuj]

karambol (1.1)
wymowa:
IPA[kaˈrãmbɔl], AS[karãmbol], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zderzenie się ze sobą wielu pojazdów naraz
(1.2) daw. talar flandryjski o wartości dwóch rubli[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W karambolu na autostradzie uczestniczyło dwadzieścia samochodów, w tym dwa autobusy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) franc.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 30.
  2. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.

karambol (język czeski)[edytuj]

karambol (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) karambol (zderzenie)
(1.2) karambol (gra)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

karambol (język węgierski)[edytuj]

karambol (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) karambol (zderzenie)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) összeütközés
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: