liczba pojedyncza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

liczba pojedyncza (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a], AS[lʹiǯba poi ̯edṇča], zjawiska fonetyczne: zmięk.udźw.udziąs.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) gram. cecha wyrazu oznaczająca, odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy
odmiana:
(1.1) związek zgody;
przykłady:
(1.1) Rzeczownikdrzwinie ma (formy) liczby pojedynczej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) liczba mnoga, liczba podwójna
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: