liczba pojedyncza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

liczba pojedyncza (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a], AS[lʹiǯba poi ̯edṇča], zjawiska fonetyczne: zmięk. udźw. udziąs. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) gram.  cecha wyrazu oznaczająca, odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy
odmiana:
(1.1) zob. : liczba, pojedynczy (związek zgody)
przykłady:
(1.1) Rzeczownikdrzwinie ma (formy) liczby pojedynczej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) liczba mnoga, liczba podwójna
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) zob. : liczba
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: