bandido

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bandido (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[banˈdiðo]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bandyta, rozbójnik
(1.2) zbieg
(1.3) łajdak, łotr, kanalia
odmiana:
lm bandidos
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bandolero, salteador
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bandidaje, bandida, banda
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. bandir
uwagi:
źródła:

bandido (język portugalski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bandyta, rozbójnik, zbój, rabuś
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. bandito[1]
uwagi:
źródła: