tydzień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tydzień (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ], AS[tyʒ́ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie; zob. też tydzień w Wikipedii
(1.2) każdy okres siedmiu dni
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Nazwy dni tygodnia w wielu językach europejskich pochodzą od nazw rzymskich, utworzonych od nazw planet[1].
(1.1) W przyszłym tygodniu wyjeżdżamy w góry.
(1.2) Dziś jest czwartek. Za tydzień, a więc w przyszły czwartek, jest dzień wolny.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Wielki Tydzieńpierwszy / drugi / … / przedostatni / ostatni tydzień • w tygodniu •
(1.2) za tydzień • dwa / trzy / … tygodnie
synonimy:
(1.1) skr. tydz.
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) okres, jednostka czasu
hiponimy:
(1.1) Wielki Tydzień
holonimy:
(1.1) miesiąc
meronimy:
(1.1) weekend, dzień tygodnia
wyrazy pokrewne:
skr. tydz.[2][3]
rzecz. tygodnik mrz, tygodniczek mrz, tygodnikarz m.-os., tygodniówka f
przym. tygodniowy, tygodnikowy, tygodniówkowy
przysł. tygodniowo
związki frazeologiczne:
pot. tydzień w tydzieńz tygodnia na tydzieńprzegląd tygodniaw tygodniu
etymologia:
od średniow. języków słowiańskich „ten dzień, powtarzający się co ten sam czas
uwagi:
(1.1) zobacz też: poniedziałekwtorekśrodaczwartekpiąteksobotaniedziela
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło tydzień w: Encyklopedia PWN Online, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło tydzień w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. hasło tydzień w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.