tłum

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

tłum (język polski)[edytuj]

tłum (1.1)
wymowa:
IPA[twũm], AS[tu̯ũm], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przed premierą filmu, przed kasami kłębił się tłum kinomanów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tłum kłębi się / rozstępuje się / napiera / tratuje / zbiera się gdzieś / ryczy / skanduje / rozpierzcha sięnieprzebrany tłum • przeciskać się / przepychać się przez tłum • zniknąć / znikać / zaginąć / zgubić się w tłumie • pacyfikować tłum • przemawiać do tłum(u/ów)
synonimy:
(1.1) ciżba, rzesza, masa, tłok, ćma
antonimy:
(1.1) pustka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  tłumny
przysł.  tłumnie
związki frazeologiczne:
człowiek z tłumu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: