tłum

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: tłum.

tłum (język polski)[edytuj]

tłum (1.1)
wymowa:
IPA[twũm], AS[tu̯ũm], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. rozk. od: tłumić
odmiana:
(1.1)
(2.1) zob. tłumić
przykłady:
(1.1) Przed premierą filmu, przed kasami kłębił się tłum kinomanów.
(2.1) Ależ Edmundzie, ty tłum w sobie bezwstydną żądzę ku mnie!
składnia:
kolokacje:
(1.1) tłum kłębi się / rozstępuje się / napiera / tratuje / zbiera się gdzieś / ryczy / skanduje / rozpierzcha sięnieprzebrany tłum • przeciskać się / przepychać się przez tłum • zniknąć / znikać / zaginąć / zgubić się w tłumie • pacyfikować tłum • przemawiać do tłumu
synonimy:
(1.1) ciżba, rzesza, masa, tłok, ćma
antonimy:
(1.1) pustka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. tłumek m
przym. tłumny
przysł. tłumnie
związki frazeologiczne:
człowiek z tłumu
etymologia:
(1.1) od czasownika pol. tłumić[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło tłum w: Witold Mańczak, Polski słownik etymologiczny, s. 201, Kraków, Polska Akademia Umiejętności, 2017, ISBN 978-83-7676-265-4.