doskonale

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

doskonale (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ], AS[doskõnale], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

przysłówek

(1.1) świetnie, w doskonały sposób
(1.2) w pełni, całkowicie, absolutnie, perfekcyjnie

wykrzyknik

(2.1) wyrażenie aprobaty, zgody
odmiana:
nieodm.
przykłady:
(1.1) Doskonale mówi pan po polsku.
(1.2) Ma doskonale harmonijną figurę.
(2.1) Kupiłem jabłka od gospodarza. – Doskonale, zrobię jabłecznik.
składnia:
kolokacje:
fiz. ciało doskonale czarne
synonimy:
(1.1) świetnie, znakomicie
(2.1) świetnie, dobrze, ok, super, wyśmienicie, znakomicie
antonimy:
(1.1) niedoskonale, niezbyt dobrze
(1.2) niedoskonale
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. doskonałość ż, doskonalenie n, udoskonalanie n, udoskonalenie n
czas. doskonalić ndk., udoskonalać dk., udoskonalić dk.
przym. doskonały
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: