grono

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

grono (język polski)[edytuj]

grono (1.1)
grono (1.2) kwiatu konwalii
winne grona (1.3)
wymowa:
IPA[ˈɡrɔ̃nɔ], AS[grõno], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp.
(1.2) bot. typ kwiatostanu i owocostanu złożony z osi głównej i odchodzących od niej osi bocznych
(1.3) pot. kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Od lat jeździmy na majowe wycieczki w tym samym gronie towarzyskim.
(1.2) Konwalia majowa wytwarza kwiatostan w kształcie grona.
(1.3) Wracając z dziadkowego sadu zrywaliśmy grona czerwonych i białych porzeczek.
składnia:
(1.1) grono + przym. • grono + D.
(1.2) grono + D.
(1.3) grono + D.
kolokacje:
(1.1) grono pedagogiczne / profesorskie / towarzyskie / … • grono słuchaczy / telewidzów / przyjaciół / laureatów / … • należeć do grona • przyjąć do grona • wykluczyć z grona • znaleźć się w gronie
(1.3) winogrono
synonimy:
(1.3) kiść
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) grupa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. gronowy
związki frazeologiczne:
powiększyć grono aniołków
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Hasło grono w: SJP.pl.