zjednoczenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zjednoczenie (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zazwyczaj data utworzenia się jednolitego państwa, które powstaje przez przyjęcie władzy nad państwem jednego z głównych państewek lub jednostek administracyjnych (federacja), bądź przez podbicie słabszych krajów przez silniejszy i ustanowienie stolicy całego państwa w stolicy silniejszego kraju; zob.  też zjednoczenie (polityka) w Wikipedii
(1.2) unia, organizacja

odmiana: (1.1-2) lp  zjednocze|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu, ~nie; lm  ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/zjednoczenie”