unia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] unia (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści; zob. zobacz też unia w Wikipedii

(1.2) typ danych w niektórych niskopoziomowych językach programowania, jak C, lub asembler, grupujący wiele różnych sposobów interpretacji tego samego fragmentu pamięci; zob. zobacz też unia (programowanie) w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza uni|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm liczba mnoga ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Znany bojownik narodowy o wyzwolenie unii narodowej.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik unijny
związki frazeologiczne: Unia Europejska
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• albański: (1.1) bashkim
• angielski: (1.1) union
• francuski: (1.1) union f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) unión f rodzaj żeński
• ido: (1.1) unio
• islandzki: (1.1) bandalag n rodzaj nijaki, samband n rodzaj nijaki, samtök n rodzaj nijaki/lm liczba mnoga
• niemiecki: (1.1) Union f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) союз m rodzaj męski
• ukraiński: (1.1) унія f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) unione f rodzaj żeński