połączenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] połączenie (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) fuzja
- (1.2) archit. fragment konstrukcji w którym części łączone są za pomocą łączników; zob. też połączenie (definicja) w Wikipedii
- (1.3) rozmowa telefoniczna
odmiana: (1.1) lp połącze|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu, ~nie; lm ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1) bashkim
- angielski: (1.1) connection; (1.2) abutment
- jidysz: (1.1) שײַכות n (szajches), פֿאַרבינדונג f (farbindung), פֿאַרבונד m (farbund)
- niemiecki: (1.1) Zusammenschluss m; (1.3) Anschluss m
- rosyjski: (1.1,3) соединение n
- szwedzki: (1.1) förbindelse w; (1.3) telefonförbindelse w
- włoski: (1.1) riunione
