połączenie

połączenie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [pou̯õṇčẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • udziąs. udziąsłowienie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą • -ni… końcówka -ni… • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) fuzja

(1.2) archit. architektura, architektoniczny fragment konstrukcji w którym części łączone są za pomocą łączników; zob. zobacz też połączenie (definicja) w Wikipedii

(1.3) rozmowa telefoniczna

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	połączenie	połączenia
dopełniacz	połączenia	połączeń
celownik	połączeniu	połączeniom
biernik	połączenie	połączenia
narzędnik	połączeniem	połączeniami
miejscownik	połączeniu	połączeniach
wołacz	połączenie	połączenia

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik łączność f rodzaj żeński

czas. czasownik łączyć

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) bashkim
• angielski: (1.1) connection; (1.2) abutment
• arabski: (1.1) وصل ,ترابط
• jidysz: (1.1) שײַכות n rodzaj nijaki (szajches), פֿאַרבינדונג f rodzaj żeński (farbindung), פֿאַרבונד m rodzaj męski (farbund)
• niemiecki: (1.1) Zusammenschluss m rodzaj męski; (1.3) Anschluss m rodzaj męski
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1,3) соединение n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) förbindelse w rodzaj wspólny; (1.3) telefonförbindelse w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) riunione

źródła: