lato

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] lato (język polski)

wymowa: IPA: [ˈlatɔ] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami; zob. zobacz też lato w Wikipedii

odmiana: lp liczba pojedyncza la|to, ~ta, ~tu, ~to, ~tem, lecie, ~to; lm liczba mnoga lat|a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:

(1.1) Lato to najgorętsza pora roku.

składnia:
kolokacje: (1.1) latem/w lecie^[1]
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik letni; rzecz. rzeczownik letnik, letnisko
związki frazeologiczne: babie lato
etymologia: prasł. prasłowiański *lěto^[2]
uwagi: zobacz też: przedwiośnie ~ wiosna ~ jesień ~ przedzimie ~ zima tłumaczenia:

• albański: (1.1) verë
• angielski: (1.1) summer
• arabski: (1.1) الصيف (aʂ-ʂaif) m rodzaj męski
• baskijski: (1.1) uda
• białoruski: (1.1) лета n rodzaj nijaki
• bretoński: (1.1) hañv m rodzaj męski -où
• bułgarski: (1.1) лято n rodzaj nijaki
• chorwacki: (1.1) ljeto
• czuwaski: (1.1) ҫу
• dolnołużycki: (1.1) lěśe n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) sommer w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) somero
• fiński: (1.1) kesä
• francuski: (1.1) été m rodzaj męski
• fryzyjski: (1.1) simmer
• górnołużycki: (1.1) lěćo n rodzaj nijaki
• grecki: (1.1) καλοκαίρι n rodzaj nijaki
• gruziński: (1.1) ზაფხული (zapkhuli)
• hebrajski: (1.1) קיץ (kajic)
• hiszpański: (1.1) verano m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) zomer
• indonezyjski: (1.1) musim panas
• interlingua: (1.1) estate
• inuktitut: (1.1) ᐊᐅᔭ (auja)
• islandzki: (1.1) sumar n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 夏 (なつ, natsu)
• jidysz: (1.1) זומער (zumer)
• kaszubski: (1.1) lato
• koreański: (1.1) 여름 (yeoreum)
• maoryski: (1.1) raumati
• niemiecki: (1.1) Sommer m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) sommer m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) verão
• rosyjski: (1.1) лето
• rumuński: (1.1) vară
• slovio: (1.1) Leto (Лето)
• słowacki: (1.1) leto
• staro-wysoko-niemiecki: (1.1) sumar m rodzaj męski
• suahili: (1.1) kiangazi
• szwedzki: (1.1) sommar
• średnio-wysoko-niemiecki: (1.1) sumer m rodzaj męski
• ukraiński: (1.1) літо n rodzaj nijaki
• walijski: (1.1) Haf
• węgierski: (1.1) nyár
• wilamowski: (1.1) zumer
• włoski: (1.1) estate f rodzaj żeński

źródła:

1. ↑ latem, czyli w lecie w: Poradnia językowa PWN.
2. ↑ Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985

[edytuj] lato (język kaszubski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) lato

odmiana: przykłady:

(1.1) Òb lato lubi mie jachac na ferije do Wiôldżi Wsë. → Latem lubię jechać na wakacje do Władysławowa.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: babie lato
etymologia:
uwagi: zobacz też: nôzymk ~ zymk ~ lato ~ jeséń ~ przedzëma ~ zëma