lato

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] lato (język polski)


wymowa: IPA: [ˈlatɔ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami; zob.  też lato w Wikipedii

odmiana: lp  la|to, ~ta, ~tu, ~to, ~tem, lecie, ~to; lm  lat|a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:

(1.1) Lato to najgorętsza pora roku.

składnia:
kolokacje: (1.1) latem/w lecie[1]
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  letni; rzecz.  letnik, letnisko
związki frazeologiczne: babie lato
etymologia: prasł.  *lěto[2]
uwagi: zobacz też: przedwiośnie ~ wiosna ~ jesień ~ przedzimie ~ zima tłumaczenia:

źródła:

  1. latem, czyli w lecie w: Poradnia językowa PWN.
  2. Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985

[edytuj] lato (język kaszubski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) lato

odmiana: przykłady:

(1.1) Òb lato lubi mie jachac na ferije do Wiôldżi Wsë. → Latem lubię jechać na wakacje do Władysławowa.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: babie lato
etymologia:
uwagi: zobacz też: nôzymk ~ zymk ~ lato ~ jeséń ~ przedzëma ~ zëma