pączek

pączek (język polski)

pączki (1.1)

wymowa:

lp liczba pojedyncza IPA: [ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛk], AS: [põṇček], zjawiska fonetyczne: udziąs. udziąsłowienie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą ; lm liczba mnoga pączki

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) okrągłe ciastko o ciemnej barwie, często lukrowane lub posypywane cukrem; zob. zobacz też pączek w Wikipedii

(1.2) oponka

(1.3) zdrobn. zdrobniale pąk

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pączek	pączki
dopełniacz	pączka	pączków
celownik	pączkowi	pączkom
biernik	pączek	pączki
narzędnik	pączkiem	pączkami
miejscownik	pączku	pączkach
wołacz	pączku	pączki

przykłady:

(1.1) Na Ostatki kupiłam dziesięć pączków.

(1.1) Wynalezienie pączków przypisują sobie Polacy, Węgrzy i Austriacy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pączek wiedeński; ~ z adwokatem/ajerkoniak/ajerkoniakiem/cukrem pudrem/dżemem/lukrem/kremem budyniowym/marmoladą/nadzieniem/polewą

synonimy:

(1.1) gw. lwow. gwara lwowska pampuch, reg. śl. regionalizm śląski krepel

(1.2) pączek wiedeński, gniazdko

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1-3) zdrobn. zdrobniale pączuś

(1.1) przym. przymiotnik pączkowy

związki frazeologiczne:

jak pączek w maśle

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.3) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: pąk

• angielski: (1.1) doughnut
• chorwacki: (1.1) krafna f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) kobliha f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1) burĝono
• fiński: (1.1) munkki; (1.3) silmu
• islandzki: (1.1) berlínarbolla f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Berliner m rodzaj męski, północne Niemcy Pfannkuchen m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) пончик m rodzaj męski
• szwedzki: (1.2) munk w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) bombolone m rodzaj męski

źródła: