zdolny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zdolny (język polski)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) taki, który jest w stanie wykonać określoną czynność

(1.2) taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony

odmiana: lp liczba pojedyncza zdolny m rodzaj męski, zdolna f rodzaj żeński, zdolne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga zdolni mosob. rodzaj męskoosobowy, zdolne nmosob. rodzaj niemęskoosobowy przykłady:

(1.1) Ania nie byłaby zdolna do tego, aby wyrządzić komuś krzywdę.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik zdolność, uzdolnienie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) able, capable; (1.2) talented, clever
• francuski: (1.1) apte, capable; (1.2) talentueux, ingénieux
• hiszpański: (1.1) capaz
• interlingua: (1.1) capabile, capace
• łaciński: (1.1) potens; (1.2) ingeniosus
• niemiecki: (1.1) fähig, imstande; (1.2) begabt, talentiert
• slovio: (1.2) hitrju
• suahili: (1.1) hodari
• włoski: (1.1) abile, capace; (1.2) dotato, di talento