nauczyć

nauczyć (język polski)

wymowa:

IPA: [naˈ^wuʧ̑ɨʨ̑], AS: [na^u̯učyć], zjawiska fonetyczne: epenteza ł  epenteza ł (IPA: /w/)  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) aspekt dokonany od uczyć

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → aspekt dokonany od uczyć się

odmiana:

zob. zobacz: uczyć

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik nauczenie n rodzaj nijaki, uczeń m.-os. rodzaj męskoosobowy, uczony m.-os. rodzaj męskoosobowy

czas. czasownik uczyć

przym. przymiotnik uczony

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: uczyć

• dolnołużycki: (1.1) nawuknuś
• wilamowski: łiyn

źródła: