naukowy

naukowy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌna^wuˈkɔvɨ], AS: [na^u̯ukovy], zjawiska fonetyczne: epenteza ł  epenteza ł (IPA: /w/) • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z nauką

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	naukowy		naukowa	naukowe	naukowi	naukowe
dopełniacz	naukowego		naukowej	naukowego	naukowych
celownik	naukowemu		naukowej	naukowemu	naukowym
biernik	naukowego	naukowy	naukową	naukowe	naukowych	naukowe
narzędnik	naukowym		naukową	naukowym	naukowymi
miejscownik	naukowym		naukowej	naukowym	naukowych
wołacz	naukowy		naukowa	naukowe	naukowi	naukowe

przykłady:

(1.1) Ten artykuł to przykład naukowego bełkotu, nic z niego nie wynika, ale brzmi mądrze.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dyplom / instytut / kalkulator / stopień naukowy

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik nauka f rodzaj żeński, uczeń m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski nauka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) scientific
• białoruski: (1.1) навуковы
• dolnołużycki: (1.1) wědomnostny
• duński: (1.1) videnskabelig
• esperanto: (1.1) scienca
• fiński: (1.1) tieteellinen
• francuski: (1.1) scientifique
• hiszpański: (1.1) científico
• interlingua: (1.1) scientific
• islandzki: (1.1) vísindalegur
• japoński: (1.1) 科学的 (かがくてき)
• jidysz: (1.1) וויסנשאַפֿטלעך (wisnszaftlech)
• litewski: (1.1) mokslinis, moksliškas
• łotewski: (1.1) zinātnisks
• niemiecki: (1.1) wissenschaftlich
• norweski (bokmål): (1.1) vitenskapelig
• nowogrecki: (1.1) επιστημονικός
• rosyjski: (1.1) научный
• szwedzki: (1.1) vetenskaplig

źródła: