poczta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

poczta (język polski)[edytuj]

kolejka na poczcie (1.2)
poczta (1.3) na półkach
wymowa:
IPA[ˈpɔʧ̑ta], AS[počta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
(1.2) budynek, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
(1.3) korespondencja, listy
(1.4) st.pol.  dar czołobitny dla pana[1]
odmiana:
(1.1-2)
(1.3)
przykłady:
(1.1) Poczta znowu podniosła ceny za listy.
(1.2) Idź na pocztę i kup znaczki.
(1.3) (Czy ty) dostałeś dziś pocztę?
składnia:
kolokacje:
(1.2) pracować na poczcie, iść na pocztę
(1.3) wysłać/odebrać/otrzymać pocztę
synonimy:
(1.3) korespondencja
(1.4) st.pol.  pokłon
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pocztówka f , pocztowiec m , pocztylion m , poczet m 
przym.  pocztowy
związki frazeologiczne:
(1.3) poczta elektronicznapoczta lotniczapoczta pneumatycznapoczta pantoflowaodwrotna poczta
etymologia:
wł.  posta → poczta < łac.  positiopozycja < łac.  ponerekłaść, odłożyć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 127.