kupiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kupiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkupʲjɛʦ̑], AS[kupʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto coś kupuje
(1.2) ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nabywca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kupno n, kupcowa f, kupiectwo n, kupczenie n, kupienie n, kupowanie n, odkup m, odkupienie n, odkupiciel m, przekupa f, przekupka f, przekupień m, przekupność f, przekupstwo n, przekupywanie n, wykup m, wykupywanie n, zakup n, zakupy nm.-os.
czas. kupować ndk., kupić dk., kupczyć ndk., dokupywać ndk., dokupić dk., nakupywać ndk., nakupić dk., odkupywać ndk., odkupić dk., podkupywać ndk., podkupić dk., przekupywać ndk., przekupić dk., wkupywać się ndk., wkupić się dk., wykupywać ndk., wykupić dk., zakupywać ndk., zakupić dk.
przym. kupiecki, kupiony, dokupiony, odkupiony, podkupiony, przekupiony, przekupny, wykupiony, zakupiony, kupny
związki frazeologiczne:
każdy kupiec swój towar chwali
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: