kupiec

kupiec (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkupʲjɛʦ̑], AS: [kupʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ktoś, kto coś kupuje

(1.2) ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nabywca

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kupno, kupcowa, kupiectwo, kupczenie, kupienie, kupowanie, odkup, odkupienie, odkupiciel, przekupa, przekupka, przekupień, przekupność, przekupstwo, przekupywanie, wykup, wykupywanie, zakup

czas. czasownik kupować, kupić, kupczyć, dokupywwać, dokupić, nakupywać, nakupić, odkupywać, odkupić, podkupywać, podkupić, przekupywać, przekupić, wkupywać się, wkupić się, wykupywać, wykupić, zakupywać, zakupić, zakup

przym. przymiotnik kupiecki, kupiony, dokupiony, odkupiony, podkupiony, przekupiony, przekupny, wykupiony, zakupiony, kupny

związki frazeologiczne:

każdy kupiec swój towar chwali

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: