centralny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] centralny (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka
- (1.2) główny
- (1.3) Centralny pot. Dworzec Centralny w Warszawie
odmiana: (1) centraln|y, ~a, ~e, ~i, ~e; bez stopnia wyższego; (1.3) tylko rodzaj męski, bez lm
przykłady:
- (1.1) Zaparkował na centralnym miejscu na parkingu.
- (1.2) Centralnym punktem uroczystości było przemówienie ministra.
- (1.3) Czy ten pociąg staje na Centralnym?
składnia:
kolokacje: (1.1) centralny punkt, centralne położenie/miejsce; Państwa Centralne
synonimy: (1.1) środkowy, wewnętrzny
antonimy: (1.1) zewnętrzny
wyrazy pokrewne: (1.1) przysł. centralnie; rzecz. centrum
związki frazeologiczne: (1.1) centralne ogrzewanie
etymologia: (1.1) od centrum, por. ang. central i inne języki; (1.2) od centrum uwagi
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) central; (1.2) main
- białoruski: (1.1) цэнтральны
- francuski: (1.1) central
- norweski (nynorsk): (1.1) sentral
- niemiecki: (1.1) w złożeniach Zentral-
- rosyjski: (1.1) центральный
- węgierski: (1.1) központi

