paznokieć

paznokieć (język polski)

paznokieć (1.1)

wymowa:

IPA: [pazˈnɔcɛ̇ʨ̑], AS: [paznoḱėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. anatomia rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka; zob. zobacz też paznokieć w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	paznokieć	paznokcie
dopełniacz	paznokcia	paznokci
celownik	paznokciowi	paznokciom
biernik	paznokieć	paznokcie
narzędnik	paznokciem	paznokciami
miejscownik	paznokciu	paznokciach
wołacz	paznokciu	paznokcie

przykłady:

(1.1) W furii rozorała mu twarz paznokciami.

składnia:

kolokacje:

(1.1) obcinać/obgryzać/malować/piłować/mieć długie paznokcie

synonimy:

(1.1) żart. żartobliwie pazur

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

tyle, co brudu pod paznokciem

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) nail
• arabski: (1.1) ظفر
• białoruski: (1.1) пазногаць i ногаць m rodzaj męski
• bułgarski: (1.1) нокът m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) nokat m rodzaj męski
• czeski: (1.1) nehet
• duński: (1.1) negl w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) ungo
• francuski: (1.1) ongle m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) uña f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) clavo
• islandzki: (1.1) nögl f rodzaj żeński
• kazachski: (1.1) тырнақ
• łaciński: (1.1) unguis
• niemiecki: (1.1) Nagel m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) νύχι n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) ноготь m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) nagel w rodzaj wspólny
• tatarski: (1.1) tırnaq
• węgierski: (1.1) köröm
• włoski: (1.1) unghia f rodzaj żeński

źródła: