paznokieć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] paznokieć (język polski)
wymowa: IPA: [paˈznɔkʲɛʨ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp paznok|ieć, ~cia, ~ciowi, ~ieć, ~ciem, ~ciu, ~ciu; lm ~cie, ~ci, ~ciom, ~cie, ~ciami, ~ciach, ~cie przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) obcinać/obgryzać/malować/piłować/mieć długie paznokcie
synonimy: (1.1) żart. pazur
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: tyle, co brudu pod paznokciem
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nail
- białoruski: (1.1) пазногаць i ногаць m
- bułgarski: (1.1) нокът m
- chorwacki: (1.1) nokat m
- czeski: (1.1) nehet
- duński: (1.1) negl w
- esperanto: (1.1) ungo
- francuski: (1.1) ongle m
- grecki: (1.1) νύχι n
- hiszpański: (1.1) uña f
- interlingua: (1.1) clavo
- islandzki: (1.1) nagli m
- łaciński: (1.1) unguis
- niemiecki: (1.1) Nagel m
- rosyjski: (1.1) ноготь m
- szwedzki: (1.1) nagel w
- tatarski: (1.1) tırnaq
- węgierski: (1.1) köröm
- włoski: (1.1) unghia f