kello

kello (język fiński)

kelloja (1.5)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zegar, zegarek

(1.2) godzina

(1.3) dzwonek

(1.4) dzwonek (w szkole)

(1.5) bot. botanika dzwonek

odmiana:

(1) kell‧o (→ wzór odmiany)

przykłady:

(1.2) – Paljonko kello on. – Kello on kahdeksan. → – Która jest godzina? – Jest godzina ósma.

składnia:

kolokacje:

(1.1) atomikello • herätyskello • käkikello • rannekello • seinäkello • sekuntikello • shakkikello • taskukello

(1.3) ovikello • sukelluskello

(1.5) harakankello • kellokasvi • kissankello

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

biologinen kello • juorukello

etymologia:

z języków germańskich

por. porównaj szw. szwedzki skälla

uwagi:

źródła: