diabeł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] diabeł (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. upadły anioł, kuszący do grzechu

odmiana:
przykłady:

(1.1) Wiedźma zdecydowanie wyparła się znajomości z diabłem.

składnia:
kolokacje: (1.1) wierzyć w diabła, zawrzeć pakt z diabłem,
synonimy: (1.1) szatan, przest. czart, bies
antonimy: (1.1) anioł
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska diablica (zdrobniale diabliczka), przym. diabelski, zdrobnienia (diablątko, diabełek, diablik, diabliczka)
związki frazeologiczne: (1.1) adwokat diabła, do diabła!, u diabła, iść do diabła; przysłowia: nie taki diabeł straszny jak go malują, gdzie diabeł nie może, tam babę pośle, co nagle, to po diable, Bogu świeczkę, a diabłu ogarek
etymologia:
uwagi: zob. też polskie przysłowia o diable
tłumaczenia:

W innych językach