diabeł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] diabeł (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel.religia upadły anioł, kuszący do grzechu

odmiana:
przykłady:

(1.1) Wiedźma zdecydowanie wyparła się znajomości z diabłem.

składnia:
kolokacje: (1.1) wierzyć w diabła, zawrzeć pakt z diabłem,
synonimy: (1.1) szatan, przest.przestarzałe czart, bies
antonimy: (1.1) anioł
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska diablica (zdrobniale diabliczka), przym.przymiotnik diabelski, zdrobnienia (diablątko, diabełek, diablik, diabliczka)
związki frazeologiczne: (1.1) adwokat diabła, do diabła!, u diabła, iść do diabła; przysłowia: nie taki diabeł straszny jak go malują, gdzie diabeł nie może, tam babę pośle, co nagle, to po diable, Bogu świeczkę, a diabłu ogarek
etymologia:
uwagi: zob. też polskie przysłowia o diable
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) devil
• czeski: (1.1) ďábel mrodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) cart mrodzaj męski
• duński: (1.1) djævel w
• esperanto: (1.1) diablo
• francuski: (1.1) diable m
• grecki: (1.1) διάβολος mrodzaj męski, σατανάς mrodzaj męski, δαίμονας mrodzaj męski
• hebrajski: (1.1) שד mrodzaj męski (szed), שטן mrodzaj męski (satan)
• hiszpański: (1.1) diablo mrodzaj męski
• islandzki: (1.1) djöfull m
• japoński: (1.1) あく, あくま, 悪魔
• jidysz: (1.1) טײַװל mrodzaj męski (tajwl)
• niemiecki: (1.1) Teufel m
• norweski (bokmål): (1.1) djevel m
• rosyjski: (1.1) дьявол m, чёрт m, сатана m
• slovio: (1.1) черт/cxert
• szwedzki: (1.1) djävul wrodzaj wspólny