diabeł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] diabeł (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel.  upadły anioł, kuszący do grzechu

odmiana: (1.1) lp  diab|eł, ~ła, ~łu, ~ła, ~łem, ~le, ~le; lm  ~ły (albo ~li), ~łów, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły (albo ~li) przykłady:

(1.1) Wiedźma zdecydowanie wyparła się znajomości z diabłem.

składnia:
kolokacje: (1.1) wierzyć w diabła, zawrzeć pakt z diabłem
synonimy: (1.1) szatan, przest.  czart, bies
antonimy: (1.1) anioł
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska diablica (zdrobn.  diabliczka); przym.  diabelski, diabli; zdrobn.  (diablątko, diabełek, diablik)
związki frazeologiczne: (1.1) adwokat diabła, do diabła!, do stu diabłów!, u diabła, iść do diabła; zobacz też: polskie przysłowia o diable
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach