διάβολος

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

διάβολος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) diabeł
odmiana:
(1.1) M20a: lp  D.  διάβολου / διαβόλου, B.  διάβολο , W.  διάβολε ; lm  M.  & W.  διάβολοι , D.  διάβολων / διαβόλων, B.  διάβολους / διαβόλους
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) σατανάς
antonimy:
(1.1) άγγελος
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  διαβολίζω
przym.  διαβολικός
zdrobn.  διαβολάκι, διαβολάκος
przysł.  διαβολικά
związki frazeologiczne:
στο διάβολο
etymologia:
gr.  διάβολος < διαβάλλω (oczerniać, zniesławić)
uwagi:
forma równoważna διάολος
źródła: