διάβολος

διάβολος (język nowogrecki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) diabeł

odmiana:

(1.1) M20a: lp liczba pojedyncza D. dopełniacz διάβολου / διαβόλου, B. biernik διάβολο , W. wołacz διάβολε ; lm liczba mnoga M. mianownik & W. wołacz διάβολοι , D. dopełniacz διάβολων / διαβόλων, B. biernik διάβολους / διαβόλους

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) σατανάς

antonimy:

(1.1) άγγελος

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik διαβολίζω

przym. przymiotnik διαβολικός

zdrobn. zdrobniale διαβολάκι, διαβολάκος

przysł. przysłówek διαβολικά

związki frazeologiczne:

στο διάβολο

etymologia:

gr. starogrecki διάβολος < διαβάλλω (oczerniać, zniesławić)

uwagi:

forma równoważna διάολος

źródła: