gdy się człowiek spieszy, to się diabeł cieszy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

gdy się człowiek spieszy, to się diabeł cieszy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡdɨ‿ɕɛ ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈspʲjɛʃɨ ˈtɔ‿ɕɛ ˈdʲjabɛwʲ ˈʨ̑ɛʃɨ], AS[gdy‿śe ču̯ovʹi ̯ek spʹi ̯ešy to‿śe dʹi ̯abeu̯ʹ ćešy], zjawiska fonetyczne: zmięk. denazal. zmięk. międzywyr. zestr. akc. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) W pośpiechu często zdarza się o czymś zapomnieć, być niedokładnym
odmiana:
przykłady:
(1.1) O, kurczę! Przecież nie zamknąłem okna, a może padać. Zaraz wrócę, poczekaj tu na mnie. Gdy się człowiek spieszy, to się diabeł cieszy!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) co nagle, to po diableśpiesz się powoli
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
inna wersja: jak się człowiek spieszy, to się diabeł cieszy
tłumaczenia:
źródła:
Słownik frazeologiczny PWN z Bralczykiem w opracowaniu Elżbiety Sobol, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-85-01-15224-6