anioł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] anioł (język polski)

figura anioła (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈãɲɔw], AS[ãńou̯], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel.  istota wyższa od człowieka, ale nie równa Bogu; zob.  też anioł w Wikipedii
(1.2) pot.  szlachetny, dobry człowiek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pani Felicja twierdzi, że widziała anioła.
(1.2) Nasz sąsiad jest prawdziwym aniołem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) anioł stróż
synonimy:
(1.1) stróż, dobry duch, skrzydlaty, świetlisty
(1.2) samarytanin, altruista, dobra dusza, człowiek o gołębim sercu
antonimy:
(1.1) diabeł, szatan, demon
wyrazy pokrewne:
rzecz.  angelolog, angelologia
forma żeńska anielica
zdrobn.  anielątko, aniołek, anielik, anieliczka
przym.  anieli, anielski, angelologiczny
związki frazeologiczne:
(1.1) Anioł Pańskianioł stróż
etymologia:
(1.1) łac.  angelus < gr.  ἄγγελος (ángelos - poseł)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło anioł w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach