kusić
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
kusić (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) wystawiać na pokusę
- (1.2) reg. pozn. straszyć
- (1.3) reg. pozn. pracować nocą, czuwać
- odmiana:
- (1) kus|ić, koniugacja VIa, wyjątki: tryb rozkazujący s→ś, czas teraźniejszy I os. lp., forma bezos. czasu przeszłego, imiesłowy, forma rzeczownika s→sz; dk.: podkusić
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) namawiać, zachęcać, wabić, nęcić, prowokować
- antonimy:
- (1.1) zniechęcać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: straszyć
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: czuwać
- angielski: (1.1) tempt
- duński: (1.1) friste, lokke
- esperanto: (1.1) tenti
- rosyjski: (1.1) соблазнять
- szwedzki: (1.1) fresta
- źródła:
