pilnować

pilnować (język polski)

gęsi pilnują (1.1) piskląt

wymowa:

IPA: [pʲilˈnɔvaʨ̑], AS: [pʹilnovać], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

(1.2) postępować, trzymając się określonych reguł

czasownik zwrotny pilnować się

(2.1) uważać na siebie, na swoje postępowanie

(2.2) pilnować wzajemnie jeden drugiego

odmiana:

przykłady:

(1.1) Czy dzisiaj nadal pilnujesz swojego młodszego brata, Marka?

(1.1) Pilnuję, żeby nikt nie zniszczył tych wiktoriańskich regałów i foteli.

(1.2) Mariola nie tyje, bo pilnuje diety.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pilnować porządku

synonimy:

(1.1) czuwać, dbać, doglądać

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

pilnować jak oka w głowie • pilnować jak źrenicy oka • pilnować swojego nosa

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) look after, guard, mind, supervise, watch; (1.2) tend
• duński: (1.1) vogte
• francuski: (1.1) veiller; surveiller; garder; guetter
• niemiecki: (1.1) bewachen; warten
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) караулить; присматривать
• włoski: (1.1) sorvegliare; badare

źródła: