idiota

idiota (język polski)

wymowa:

IPA: [iˈdʲjɔta], AS: [idʹi ̯ota], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. potocznie człowiek głupi; tępak

(1.2) med. medycyna, medyczny człowiek głęboko upośledzony umysłowo

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	idiota	idioci
dopełniacz	idioty	idiotów
celownik	idiocie	idiotom
biernik	idiotę	idiotów
narzędnik	idiotą	idiotami
miejscownik	idiocie	idiotach
wołacz	idioto	idioci

przykłady:

(1.1) Ten idiota myśli, że skoro są jego urodziny, to może jeździć po pijanemu po mieście!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) baran, bałwan, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, imbecyl, jełop, kretyn, matoł, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, psychol, porąbaniec, półgłówek

barania/kapuściana głowa, zakuta pała

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik idiotyzm, forma żeńska idiotka

czas. czasownik idiocieć

przysł. przysłówek idiotycznie

przym. przymiotnik idiotyczny

związki frazeologiczne:

pożyteczny idiota

etymologia:

franc. francuski idiot, łac. łacina idiota, gr. starogrecki

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) idiot, dork
• arabski: (1.1) أحمق
• duński: (1.1) idiot w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) idioto
• hebrajski: (1.1) אידיוט m rodzaj męski (idiot)
• interlingua: (1.1) idiota
• islandzki: (1.1) þorskur m rodzaj męski, kálfur m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 莫迦
• jidysz: (1.1) אידיאָט m rodzaj męski (idiot)
• niemiecki: (1.1) Idiot m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) идиот m rodzaj męski, дурак m rodzaj męski; (1.2) идиот m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) idiot w rodzaj wspólny
• turecki: (1.1) salak
• wilamowski: nöer
• włoski: (1.1) idiota; (1.2) idiota

źródła:

idiota (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [i.'ðjo.ta]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) głupi, tępy, niedorozwinięty

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(2.1) idiota, idiotka

odmiana:

(1) (2) lp liczba pojedyncza idiota m rodzaj męski/f rodzaj żeński; lm liczba mnoga idiotas m rodzaj męski/f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1) (2) imbécil, tonto, bobo, majadero

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik idiotizar

rzecz. rzeczownik idiotez, idiotismo, idiocia

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina idiōta < gr. starogrecki ἰδιώτης (idiṓtēs)

uwagi:

źródła:

idiota (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) idiota

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

idiota (język włoski)

wymowa:

IPA: /i.ˈdjɔ.ta/

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pot. potocznie idiotyczny, bezsensowny, głupkowaty

(1.2) med. medycyna, medyczny niedorozwinięty umysłowo

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) pot. potocznie idiota

(2.2) med. medycyna, medyczny idiota

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) pot. potocznie idiotka

(3.2) med. medycyna, medyczny idiotka

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza idiota m rodzaj męski f rodzaj żeński; lm liczba mnoga idioti m rodzaj męski, idiote f rodzaj żeński

(2) lp liczba pojedyncza idiota; lm liczba mnoga idioti

(3) lp liczba pojedyncza idiota; lm liczba mnoga idiote

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) stupido, cretino, sciocco, scemo, stolto, imbecille, rimbambito, ignorante, rozzo, beota, ebete

(1.2) deficiente, minorato, subnormale

antonimy:

(1.1) intelligente, furbo, acuto, accorto, avveduto

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik idiotismo m rodzaj męski, idiozia f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina idiōta < gr. starogrecki ἰδιώτης

uwagi:

źródła: