idiota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: idióta

idiota (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[iˈdʲjɔta], AS[idʹi ̯ota], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot.  człowiek głupi; tępak
(1.2) przest.  med.  człowiek upośledzony umysłowo w stopniu znacznym
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Ten idiota myśli, że skoro jego urodziny, to może jeździć po pijanemu po mieście!
(1.2) Jako idiotę dawniej klasyfikowano człowieka z IQ w przedziale: 20-34.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) baran, bałwan, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, imbecyl, jełop, kretyn, matoł, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, psychol, porąbaniec, półgłówek, barania / kapuściana głowa, zakuta pała
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  idiotyzm m , idiocenie n , zidiocenie n 
forma żeńska idiotka f 
czas.  idiocieć ndk. , zidiocieć dk. 
przym.  idiotyczny
przysł.  idiotycznie
związki frazeologiczne:
pożyteczny idiota / użyteczny idiota • idiota do kwadratu
etymologia:
(1.1) franc.  idiot, łac.  idiota, gr. [1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło idiota w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

idiota (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[i.'ðjo.ta]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) głupi, tępy, niedorozwinięty

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(2.1) idiota, idiotka
odmiana:
(1) (2) lp  idiota m /f ; lm  idiotas m /f 
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1) (2) imbécil, tonto, bobo, majadero
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  idiotizar
rzecz.  idiotez, idiotismo, idiocia
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  idiōta < gr.  ἰδιώτης (idiṓtēs)
uwagi:
źródła:

idiota (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) idiota
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

idiota (język portugalski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) idiotyczny

rzeczownik, rodzaj męski/żeński

(2.1) idiota
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz portugalski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

idiota (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /i.ˈdjɔ.ta/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pot.  idiotyczny, bezsensowny, głupkowaty
(1.2) med.  niedorozwinięty umysłowo

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) pot.  idiota
(2.2) med.  idiota

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) pot.  idiotka
(3.2) med.  idiotka
odmiana:
(1) lp  idiota m  f ; lm  idioti m , idiote f 
(2) lp  idiota; lm  idioti
(3) lp  idiota; lm  idiote
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) stupido, cretino, sciocco, scemo, stolto, imbecille, rimbambito, ignorante, rozzo, beota, ebete
(1.2) deficiente, minorato, subnormale
antonimy:
(1.1) intelligente, furbo, acuto, accorto, avveduto
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  idiotismo m , idiozia f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  idiōta < gr.  ἰδιώτης
uwagi:
źródła: