idiota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] idiota (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot.  człowiek głupi; tępak
(1.2) med.  człowiek głęboko upośledzony umysłowo

odmiana: (1) lp  idio|ta, ~ty, ~cie, ~tę, ~tą, ~cie, ~to; lm  ~ci, ~tów, ~tom, ~tów, ~tami, ~tach, ~ci
przykłady:

(1.1) Ten idiota myśli, że skoro jego urodziny, to może jeździć po pijanemu po mieście!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) głupek, imbecyl, kretyn, tępak
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  idiotyzm, forma żeńska idiotka; czas.  idiocieć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

[edytuj] idiota (interlingua)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) idiota

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] idiota (język włoski)


wymowa: IPA: /i.ˈdjɔ.ta/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski i żeński

(1.1) pot.  idiota
(1.2) med.  idiota

odmiana: (1.1-2) lp  idiota m , idiota f ; lm  idioti m , idiote f 
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) imbecille, cretino
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  idiotismo, idiozia
związki frazeologiczne:
etymologia: łac.  idiōta z grec.  ἰδιώτης od grec.  ἴδιος
uwagi: