wzrok

wzrok (język polski)

wzrok (1.1)

badanie wzroku (1.1)

wymowa:

IPA: [vzrɔk], AS: [vzrok]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu; zob. zobacz też wzrok w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Noszę okulary, ponieważ mam wadę wzroku.

(1.1) Badałem wzrok miesiąc temu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mieć dobry / doskonały / zły / słaby wzrok • stracić / odzyskać wzrok • psuć wzrok

synonimy:

(1.1) oko, spojrzenie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik wzrokowiec m rodzaj męski, dalekowzroczność f rodzaj żeński, krótkowzroczność f rodzaj żeński

przym. przymiotnik wzrokowy, dalekowzroczny, krótkowzroczny

przysł. przysłówek wzrokowo, dalekowzrocznie, krótkowzrocznie

związki frazeologiczne:

sięgać wzrokiem • sokoli wzrok • obrzucić kogoś wzrokiem

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) eyesight, vision
• duński: (1.1) syn n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) vue f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) vista f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) όραση f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) зрение n rodzaj nijaki
• słowacki: (1.1) zrak
• węgierski: (1.1) látás
• włoski: (1.1) vista

źródła: