wzrok

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wzrok (język polski)

wymowa: IPA: [vzrɔk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; odbiór postrzeganej rzeczywistości za pomocą oczu; zob. zobacz też wzrok w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.1) Noszę okulary, ponieważ mam wadę wzroku.

(1.1) Badałem wzrok miesiąc temu.

składnia:
kolokacje: (1.1) mieć dobry ~; stracić ~, obrzucić wzrokiem kogoś/coś, psuć ~
synonimy: (1.1) oko, spojrzenie
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik wzrokowy
związki frazeologiczne: sięgać wzrokiem, sokoli wzrok
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) eyesight, vision
• duński: (1.1) syn n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) vue f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) όραση f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) vista f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) зрение n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) látás
• włoski: (1.1) vista