hören

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] hören (język niemiecki)

wymowa: IPA: [ˈhøːɐ̯n] wymowa austriacka
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) słyszeć

(1.2) słuchać

czasownik nieprzechodni

(2.1) słyszeć (dobrze/źle)

(2.2) słuchać (być posłusznym)

odmiana: (1-2.1-2) hör|en, hörte, (haben) gehört
przykłady:

(1.1) Wir haben euch gehört, wenn ihr über einen neuen Computer für uns gesprochen habt. → Słyszeliśmy was, kiedy rozmawialiście o nowym komputerze dla nas.

(1.2) Ich höre Musik gern. → Chętnie słucham muzyki.

(2.1) Meine Oma hört sehr gut für ihr Alter. → Moja babcia słyszy bardzo dobrze jak na swój wiek.

(2.2) Mein Sohn will nicht auf mich hören. → Mój syn nie chce mnie słuchać.

składnia: (1.1) von C. celownik jemandem/etwas ~ → słyszeć o kimś/czymś; (2.2) auf B. biernik jemanden/etwas ~ → słuchać kogoś/czegoś
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik Hörer m rodzaj męski, Hörerin f rodzaj żeński; czas. czasownik anhören, aufhören gehören, zuhören; przym. przymiotnik hörbar, hörbehindert, , hörenswert, hörig, hörgeschädigt
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: