burza
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] burza (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty); zob. też burza w Wikipedii
- (1.2) czynność, zjawisko o dużej intensywności lub o gwałtownym przebiegu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik burza burze dopełniacz burzy burz celownik burzy burzom biernik burzę burze narzędnik burzą burzami miejscownik burzy burzach wołacz burzo burze
- składnia:
- (1.2) burza + rzecz. w dopełniaczu
- kolokacje:
- letnia / wiosenna / nocna/śnieżna ~ • okropna / potężna / silna ~ • ~ z piorunami / błyskawicami • ~ nadciąga / przechodzi nad / szaleje
- (1.2) ~ oklasków / nienawiści / włosów / kwiatów
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- burza wisi w powietrzu • burza wisi na włosku • burza w szklance wody • burza mózgów
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thunderstorm
- arabski: (1.1) عاصفة
- baskijski: (1.1) ekaitz
- chiński: (1.1) 雷暴 (léi bào), 暴風雨
- chorwacki: (1.1) oluja f
- czeski: (1.1) bouřka
- duński: (1.1) storm w, uvejr n
- esperanto: (1.1) tempesto
- fiński: (1.1) ukkonen, ukkosmyrsky
- francuski: (1.1) orage m
- gruziński: (1.1) ქარიშხალი (kariszchali), ჭექა–ქუხილი (cz'eka-kuchili)
- hiszpański: (1.1) tormenta f
- holenderski: (1.1) onweer
- japoński: (1.1) 雷雨 (らいう)
- niemiecki: (1.1) Gewitter n
- nowogrecki: (1.1) καταιγίδα f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) tempestade
- rosyjski: (1.1) буря f
- słowacki: (1.1) búrka
- szwedzki: (1.1) åska w
- ukraiński: (1.1) буря f, гроза f, громовиця f
- włoski: (1.1) tempesta f, temporale, burrasca f, bufera f
- źródła:
[edytuj] burza (język chorwacki)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) giełda
- odmiana:
- (1.1) lp burza, burze, burzi, burzu, burzom, burzi, burzo; lm burze, burza, burzama, burze, burzama, burzama, burze
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] burza (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik burza burzy dopełniacz burzy burz celownik burze burzám biernik burzu burzy wołacz burzo burzy miejscownik burze burzách narzędnik burzou burzami
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] burza (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Słowacki - Fałszywi przyjaciele
- źródła:
