burza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] burza (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i; IPA: /'buʒa/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty); zob. zobacz też burza w Wikipedii

(1.2) czynność,zjawisko o dużej intensywności lub o gwałtownym przebiegu

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza burz|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm liczba mnoga ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Wracaj do domu, bo zanosi się na burzę!

składnia: (1.2) burza + rzecz. rzeczownik w dopełniaczu
kolokacje: letnia/wiosenna/nocna/śnieżna ~, okropna/potężna/silna ~; ~ z piorunami/błyskawicami; ~ nadciąga/przechodzi nad/szaleje (1.2) ~ oklasków/nienawiści/włosów/kwiatów
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. przymiotnik burzowy, burzliwy; rzecz. rzeczownik burzowiec
związki frazeologiczne: burza wisi w powietrzu, burza wisi na włosku, burza w szklance wody
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) thunderstorm
• chiński: (1.1) 雷暴 (léi bào), 暴風雨
• chorwacki: (1.1) oluja f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) bouřka
• duński: (1.1) storm w rodzaj wspólny, uvejr n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) tempesto
• estoński: (1.1) äike
• fiński: (1.1) ukkonen, ukkosmyrsky
• francuski: (1.1) orage m rodzaj męski
• grecki: (1.1) καταιγίδα f rodzaj żeński
• gruziński: (1.1) ქარიშხალი (karishkhali), ჭექა–ქუხილი (ch'eka-kukhili)
• hiszpański: (1.1) tormenta f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) onweer
• japoński: (1.1) 雷雨 (らいう)
• niemiecki: (1.1) Gewitter n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) tempestade
• rosyjski: (1.1) буря f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) åska w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) буря f rodzaj żeński, гроза f rodzaj żeński, громовиця f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) tempesta f rodzaj żeński, temporale, burrasca f rodzaj żeński, bufera f rodzaj żeński

[edytuj] burza (język chorwacki)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) giełda

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza burza, burze, burzi, burzu, burzom, burzi, burzo; lm liczba mnoga burze, burza, burzama, burze, burzama, burzama, burze przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] burza (język czeski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ekon. ekonomia giełda

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: