piorun
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] piorun (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią; zob. też piorun w Wikipedii
odmiana: (1.1) piorun, ~a, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Piorunowi często towarzyszy błyskawica i grzmot.
- (1.1) Piorun może wywołać pożar.
składnia:
kolokacje: burza z ~ami, piorun kulisty
synonimy: grom, ogień niebieski
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. piorunujący; rzecz. piorunochron; przysł. piorunem
związki frazeologiczne: do stu piorunów, ciskać piorunami
etymologia:
uwagi: por. błyskawica tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thunderbolt, lightning
- esperanto: (1.1) tondro
- fiński: (1.1) salama
- francuski: (1.1) foudre f
- gruziński: (1.1) მეხი (mekhi)
- hiszpański: (1.1) rayo, relámpago m
- islandzki: (1.1) elding f
- japoński: (1.1) 雷 (かみなり)
- niemiecki: (1.1) Blitz m
- rosyjski: (1.1) молния f
- rumuński: (1.1) trăsnet n
- szwedzki: (1.1) blixt w
- ukraiński: (1.1) грім m
- węgierski: (1.1) villámcsapás
- włoski: (1.1) fulmine m

