brud

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

[edytuj] brud (język polski)

brud (1.1) na twarzy
wymowa:
wymowa ?/i
IPA[brut], AS[brut], zjawiska fonetyczne: wygł. 
homofon: bród
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W tych szafkach jest tyle brudu, że mnie mdli.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nieczystość, zanieczyszczenie, pot.  wulg.  gnój, syf
antonimy:
(1.1) czystość
wyrazy pokrewne:
rzecz.  brudas m , brudzenie n , zabrudzenie n 
przym.  brudny
przysł.  brudno
czas.  brudzić, pobrudzić, zabrudzać/zabrudzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
nie mylić z bród i brut
tłumaczenia:
źródła:

[edytuj] brud (język szwedzki)

en brud (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) panna młoda
(1.2) slang.  dziewczyna
odmiana:
(1.1-2) en brud, bruden, brudar, brudarna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) stå ~ → wychodzić za mążbrudgumbrudklänningbrudpar
(1.2) raggarbrud
synonimy:
(1.2) brutta, tjej
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach