brud
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: bród
[edytuj] brud (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś
odmiana: (1.1) lp brud|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~zie, ~zie; lm brud|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) nieczystość, zanieczyszczenie, lekko wulg. gnój, syf
antonimy: (1.1) czystość
wyrazy pokrewne: przym. brudny; czas. brudzić; rzecz. brudas
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dirt, filth
- chorwacki: (1.1) prljavština f
- duński: (1.1) snavs n, skidt n
- francuski: (1.1) saleté f
- grecki: (1.1) βρόμα f
- hiszpański: (1.1) suciedad f, mugre f
- islandzki: (1.1) skítur m, óhreinindi n/lm, saur m, sorp n
- niemiecki: (1.1) Schmutz m
- rosyjski: (1.1) грязь f
- szwedzki: (1.1) smuts w, lort w, skit w
- ukraiński: (1.1) бруд m
- włoski: (1.1) sporcizia f, sudicio m, sudiciume m

