bród

bród (język polski)

bród (1.1)

wymowa:

IPA: [brut], AS: [brut], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

homofon: brud

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) płytkie miejsce w wodzie (zwłaszcza rzece), umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bród	brody
dopełniacz	brodu	brodów
celownik	brodowi	brodom
biernik	bród	brody
narzędnik	brodem	brodami
miejscownik	brodzie	brodach
wołacz	brodzie	brody

przykłady:

(1.1) Nie było mostu przez rzekę, więc musieli poszukać brodu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) płycizna

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik brodzić

rzecz. rzeczownik brodzik m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

w bród

etymologia:

uwagi:

nie mylić z brud i brut

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ford
• fiński: (1.1) kahlaamo, kahluupaikka
• francuski: (1.1) gué m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) vado m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) voorde
• islandzki: (1.1) vað n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 浅瀬 (あさせ)
• niemiecki: (1.1) Furt f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) πόρος m rodzaj męski, πορθμείο n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) vadställe n rodzaj nijaki, vad n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) брід m rodzaj męski

źródła: