bród

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: brod, brød, brud

[edytuj] bród (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) płytkie miejsce w wodzie (zwłaszcza rzece), umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza bród, brodu, brodowi, bród, brodem, brodzie, brodzie; lm liczba mnoga brod|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Nie było mostu przez rzekę, więc musieli poszukać brodu.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) płycizna
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: w bród
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ford
• fiński: (1.1) kahlaamo, kahluupaikka
• francuski: (1.1) gué m rodzaj męski
• grecki: (1.1) πόρος m rodzaj męski, πορθμείο n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) vado m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) voorde
• islandzki: (1.1) vað n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 浅瀬 (あさせ)
• niemiecki: (1.1) Furt f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) vadställe n rodzaj nijaki, vad n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) брід m rodzaj męski