przerwa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
przerwa (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś
- (1.2) czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
- (1.3) wolna przestrzeń otoczona czymś
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przerwa przerwy dopełniacz przerwy przerw celownik przerwie przerwom biernik przerwę przerwy narzędnik przerwą przerwami miejscownik przerwie przerwach wołacz przerwo przerwy
- przykłady:
- (1.1) Bez przerwy opowiadał o wczorajszym spotkaniu z Krystyną.
- (1.2) Podczas przerwy między lekcjami paliłem papierosa w korytarzu.
- (1.3) Nie przeskakuj! 100 metrów stąd jest przerwa w płocie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) przerwa wakacyjna • przerwa świąteczna
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. przerwać (przerywać)
- rzecz. przerwanie, przerywanie, przerywnik
- związki frazeologiczne:
- przerwa w życiorysie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- arabski: (1.1) إستراحة
- czeski: přestávka f
- niemiecki: (1.1-2) Pause f; (1.1) Unterbrechung f
- nowogrecki: (1.1) διακοπή f; (1.2) διάλειμμα n; (1.3) άνοιγμα n
- ormiański: (1.1) դադար
- rosyjski: (1.1) перерыв m, пауза f; (1.2) перерыв m
- szwedzki: (1.1) avbrott n, uppehåll n; (1.2) rast w, paus w, avbrott n
- włoski: (1.1) intervallo m, pausa f
- źródła:
