biskup
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] biskup (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. w Kościołach chrześcijańskich duchowny ze święceniami biskupimi, następca Apostołów, najczęściej kieruje diecezją; zob. też biskup w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik biskup biskupi dopełniacz biskupa biskupów celownik biskupowi biskupom biernik biskupa biskupów narzędnik biskupem biskupami miejscownik biskupie biskupach wołacz biskupie biskupi
- przykłady:
- (1.1) Tylko biskup może udzielić bierzmowania.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) arcybiskup
- synonimy:
- (1.1) skrót bp, ordynariusz, apostoł
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. biskupi
- rzecz. Biskupin, biskupstwo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.cz. biskup, swn. biskof ← łac. episcŏpus ← gr. ἐπίσκοπος (epískopos) (nadzorca)[1][2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bishop
- arabski: (1.1) أسقف
- chorwacki: (1.1) biskup m
- czeski: (1.1) biskup m
- dolnołużycki: (1.1) biskup m
- duński: (1.1) biskop w
- esperanto: (1.1) episkopo
- fiński: (1.1) piispa
- francuski: (1.1) évêque m
- hiszpański: (1.1) obispo m
- interlingua: (1.1) episcopo
- islandzki: (1.1) biskup m
- jidysz: (1.1) ביסקופּ m (biskup)
- niemiecki: (1.1) Bischof m
- norweski (bokmål): (1.1) biskop m
- nowogrecki: (1.1) επίσκοπος m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) епископ m
- słowacki: (1.1) biskup
- szkocki gaelicki: (1.1) easbaig
- szwedzki: (1.1) biskop w
- tetum: (1.1) amu-bispu
- wilamowski: (1.1) bisküp
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 34-35, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
- ↑ hasło biskup w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
[edytuj] biskup (język chorwacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) biskup
- odmiana:
- (1.1) lp biskup, biskupa, biskupu, biskupa, biskupom, biskupu, biskupe; lm biskupi, biskupa, biskupima, biskupe, biskupima, biskupima, biskupi
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] biskup (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) rel. biskup
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (2.1) kuper
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] biskup (język islandzki)
- wymowa:
- IPA: /bɪs.kʏp/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1) lp biskup, ~, ~i, ~s (~inn, ~inn, ~inum lub ~num, ~sins); lm ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] biskup (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. biskup
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. biskupstvo
- przym. biskupský
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
